وقتى مىشود كه از نصف ديگر چيزى به او بدهى . » محمد بن عجلان گويد : « نزد حضرت صادق عليه السّلام بودم كه مردى داخل شد و سلام كرد . حضرت پرسيد كه ، « چگونه‌اند آن كسانى را كه گذاشته‌اى از برادران مؤمن ؟ » از آن مرد ثناى نيكو كرد و تزكيهء ايشان نمود و در مدح و ثنا مبالغه فرمود . حضرت فرمود : « چگونه است عنايت اغنيا بر فقيران ؟ » گفت : « اندك است . » فرمود : « چگونه است مشاهرهء اغنيا فقيران را ؟ » گفت : « اندك است . » فرمود : « چگونه است صلهء اغنيا فقيران را در آنچه دسترس ايشان است ؟ » گفت : « شما خلقى چند ذكر مىفرماييد كه آنها در ميان ما كم است . » حضرت فرمود كه ، « پس چگونه اين جماعت دعوى اين مىكنند كه شيعه‌اند ؟ » و حضرت امام محمد باقر عليه السّلام فرموده كه ، « تعظيم و توقير كنيد ياران خود را ، و بعضى با بعضى ملاقات به غلظت و كراهت وجه ننماييد ، و ضرر به يكديگر مرسانيد ، و حسد به همديگر مبريد ، و از بخل بپرهيزيد و بندگان مخلص خداى عز و جلّ باشيد . » و حضرت صادق عليه السّلام فرموده كه ، « هركه به ديدن برادر مؤمن رود ، از جهت خداى نه به واسطهء غرضى ديگر ، جهت التماس وعد الهى و به ظهور آمدن ثواب الهى ، خداى موكّل مىسازد بر او هفتاد هزار فرشته را كه ندا مىكنند او را كه ، طيّب بودى و طيّب است از جهت تو بهشت . » و حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام فرموده كه ، « مؤمن بيرون مىرود از خانه به قصد ديدن مؤمن . موكّل مىسازد خداى عز و جلّ فرشته‌اى را كه مىگذارد بالى در زمين و بالى در آسمان بر او سايه مىاندازد . و هرگاه به منزل او داخل شد ، ندا مىكند جبّار - تبارك و تعالى - : « اى بندهء تعظيم‌كنندهء حق من و طلب‌كنندهء ارادهء من . حقّ است بر من اعظام تو . از من سؤال كن تا بدهم ، و دعا كن تا اجابت كنم . و اگر ساكت شوى ، من ابتدا كنم . » پس ، هرگاه برگردد ، مشايعت او مىكند فرشته . سايه مىكند بر او به بال خود تا وقتى كه داخل منزل خود شود . پس ، ندا مىكند او را خداى - تبارك و تعالى - كه ، اى بندهء تعظيم‌كنندهء من ! حقّ است بر من اكرام تو . واجب گردانيدم از جهت تو بهشتم را و تو را رخصت شفاعت دادم در بندگان خود . »